AKAM 381

Tiṇai:
pālai
Author:
maturai iḷankaucikaṉār
Translation:
V. M. Subramanya Ayyar (1975) [IFP, unpublished]
Original MS location:
IFP Library [TA LIT-CL 180 (1)(2)(3)]
Original data entry (VYAPTI format):
Ramya (1999-2000, IFP)
HTML conversion, text revising & editing:
2005/02/03
Date of last revision:
2004/10/08
Table of contents (by lines):
1-4. The description of the curam.
5-6. The severity of the heat in that curam.
7-8. The branching paths where the vaṭukar have completely left their anger which is the cause for fighting with their bows, and their description.
9-12. The male Kites which wallowed in blood for their wings to get the stench of flesh, announces the abundance of raw flesh and flying high in the air, appear like the red sky at sunset.
13. Talaivaṉ crossing the difficult curam with great suffering.
14-16. The rampart belonging to the enemies of vāṉavaṉ being compared to the spoiled beauty of talaivi.
17-21. Talaimakaṉ thinking of the condition of talaivi and her weeping state, in the middle of the curam.
Colophon(s):
Talaimakaṉ spoke to his mind in the middle of the desert.
Syntactical link:
see below
Difficult words:
see below
Variant readings:
see below
Notes:
see below
:

TRANSLATION


SYNTACTICAL LINK

(நெஞ்சே)! அருஞ்சுரம் நீந்திய நம்மினும்(13), (நம் தலைவி) பெரும் பாழ்கொண்டமேனியள் (ஆகி)(17), நெடிது உயிர்த்துத்(17), தன்(20) கண்தெண் பனி கொள(21) வருந்தும் கொல்(18)? அளியல்(18).


VARIANT READINGS


DIFFICULT WORDS

ஆளி நன் மான் அணங்குடை ஒருத்தல்
- the male of the good beast of āḷi which afflict all other beasts
மீளி வேழத்து நெடுந் தகை புலம்ப
- to make the leader of the herd of strong elephants to grieve
ஏந்தல் வெண்கோடு வாங்கி
- tearing the raised white tusk
குருத்து அருந்தும்
eats the pith in it.
அஞ்சுவரத் தகுந ஆங்கண்
- in the curam which strikes fear.
மஞ்சு தப
as the rains failed.
அழல் கான்று திரிதரும் அலங்கு கதிர் மண்டிலம்
- the sun of moving rays which whirls having ejected fire.
நிழல் சூன்று உண்ட நிரம்பா நீளிடை
in the endless place where the shadow was dug and taken in
கற்றுரிக்குடம்பைக் கத நாய் வடுகர்
- the vaṭukar who have angry dogs and nests made of calf leather
வில்சினம் தணிந்த வெருவரு கவலை
- in the fearful branching ways, where their anger born of fighting with their bows has left them.
குருதி ஆடிய புலவு நாறு இருஞ்சிறை எருவைச் சேவல் ஈண்டு கிளைத் தொழுதி
- the flock of male Kite which joined with its kind and which has big wings of the stench of flesh as it wallowed in blood.
பசு ஊன் கொள்ளை சாற்றிப் பறை நிவந்து
- having announced the abundance of raw flesh and rising high by flying.
செக்கர் வானின் விசும்பு அணிகொள்ளும்
adds beauty to the sky like the red sky at sunset.
அருஞ்சுரம் நீந்திய நம்மினும்
- more than us who crossed with great effort the difficult curam (சுரம்).
பொருந்தார் முனை அரண் கடந்த வினை வல் தானை தேன் இமிர் நறுந் தார் வானவன்
- the vāṉavaṉ (cēran: சேரன்) wearing a fragrant garland on which bees hum and having an army trained in warfare which won the fortification of enemies where battles were fought
உடற்றிய
destroyed in warfare.
ஒன்னாத் தெவ்வர் மன் எயில் போல
like the rampart belonging to enemies who opposed him.
பெரும் பாழ் கொண்ட மேனியள்
- having a body of greatly devastated beauty
சுரும்பு உண நெடு நீர் பயந்த நிரை இதழ்க் குவளை
- of the Kuvaḷai (குவளை - blue nelumbo flower) having rows of petals which grew in the deep water for the bees to drink its honey.
எதிர் மலர் இணைப் போது அன்ன தன் அரி மதர் மழைக்கண்
- her cool, self conceiting eyes having lines in the white portion which are like the two fresh flower
தெண் பணி கொள
- to have clear tears,
நெடிது உயிர்த்து
- heaving a long sigh
வருந்தும் கொல்
will she be suffering ?
அளியள்
she is to be pitied.

NOTES

ஆளி a fabulous animal; this is a corruption of யாளி; the image of this animal can be seen in temples : it is in the centre of and ornamental arch over the head of an idol. this beast is mentioned in porunarāṟṟuppaṭai, also ""ஆளி நன்மான் அணங்குடைக் குருளை, மீளி மொய்ம்பின் மிகு வலி செருக்கி'' (139-140); It is partial to the pith in the elephants tusk; cf. ""மூரித்தாள் ஆளி யானைத் தலை நிலம் புரள வெண்கோடு உண்டதே போன்று'' (civakacintamaṇi, 2554)

For the variant reading குருகு the meaning is the same; ""குருகுவேண்டு ஆளி கோடு புய்த்துண்டென'' (old verse quoted in yāpparuṅkalakkārikai, Dr. V.Swaminatha Ayyar Library edition, 1948, p.154)

As the vaṭukar killed the travellers their anger cooled down. The availabity of raw flesh was made known to others, by the male kite flying high in the air. The flock of Kites hovering in the sky with their wings coated with blood appeared like the red sky.

நீளிடையிலுள்ள கவலையில் குருதி ஆடிய எருவைச் சேவல் விசும்பு அணி கொள்ளும் அருஞ்சுரம் - is the syntactical link

எதிர் மலர் just blossomed flower.