AKAM 347
- Tiṇai:
- pālai
- Author:
- māmūlaṉār
- Translation::
- V. M. Subramanya Ayyar (1975) [IFP, unpublished]
- Original MS location:
- IFP Library [TA LIT-CL 180 (1)(2)(3)]
- Original data entry (VYAPTI format):
- Ramya (1999-2000, IFP)
- HTML conversion, text revising & editing:
-
- Date of last revision:
- 2004/06/18
- Table of contents (by lines):
- 1-2. The effects of talaivaṉ's parting on talaivi.
- 3-6. The gossip of the ladies of the street compared to the loud noise produced by the muracu belonging to ceralātaṉ.
- 7-9. Talaivi wishing well of talaivaṉ though he parted, for the gossip to remain with her.
- 10-12. The female elephant afraid of the roar of the male elephant which was pounced upon by a tiger.
- 13-16. The female elephant searching for its calf like women from whom their children are separated.
- Colophon(s):
- Talaimakal spoke to her friend during the separation of talaimakaṉ
- Syntactical link:
- see below
- Difficult words:
- see below
- Variant readings:
- see below
-
Notes:
:
- see below
- :
-
TRANSLATION
- Friend ! May you live long ! (9)
- The clouds completely failed to pour rain (9)
- and hid themselves in the adjacent hill where bamboos become crumpled (10)
- There the female elephant with a tender head ran leaving its calf (to render help to its male),
being frightened by the loud roaring noise of the male elephant of white tusks (12)
- and plumpy feet (10)
- which was pounced upon by the strong tiger of bright colour (11),
- searches for its calf with haste with mental delusion, placing its trunk on its head (14)
- in the mountain on whose tall tree grow (16),
- like women who have lost their children by separation;
our talaivar has crossed that mountain and gone beyond (16);
- though he has gone parting from us (8)
- to make the former beauty of our shoulders perish and to cause to suffer from the sallowness which,
without any grace, eats our beauty; to make the gossip of the ladies in the streets of the old village
who indulge in it in a small group secretly and in a bigger group openly (7),
- who spread it with their cruel tongues (6),
- which is loud as the noise produced by the eye of the muracu which is ready for beating,
which was made of the Katampu (கடம்பு) tree which was cut, having driven the enemies to the sea (4)
- by cēralātāṉ who had an abundant big army (3),
- to remain with us (7);
- let him finish (9)
- his business on which he has gone (8).
- That is my wish (9).
SYNTACTICAL LINK
தோழி(9)! நெடுமரமருங்கின் மலை இறந்தோர்(16), தோள் கவின் தொலையப்(1), பசலை நலிய(2),
அம்பல் அலர் நமக்கு ஒழியச்(7) சென்றனராயினும்(8), அவர்க்குச்(8) செய்வினை(8) வாய்க்க(9).
VARIANT READINGS
DIFFICULT WORDS
- தொல் கவின்
- - former beauty.
- தொலைய
- - to perish
- நாளும்
- - every day
- நலம் கவர் பசலை
- - the sallowness that eats the beauty,
- நல்கு இன்று நலிய
- - to cause to suffer without any pity.
- சால்பெருந்தானை
- - a very big army.
- சேரலாதன்
- - imayavarampaṉ netuñcēralātaṉ.
- மால்கடல் ஓட்டி
- - chasing the enemies ot the sea.
- கடம்பு அறுத்து இயற்றிய
- - having cut their favourite tree Katampu (கடம்பு) on which the enemies
bestow great care and love, and making muracu of it.
- பண் அமை முரசின் கண் அதிர்ந்தன்ன
- - the public gossip which is as loud as the sound produced by the muracu
on its eye, which is made ready for beating.
- கவ்வை தூற்றும் வெவ்வாய்ச் சேரி அம்பல் மூதூர்
- the ladies of the old village living in the streets who indulge in cruel scandal.
- அம்பல்
- - scandal indulged in by a small group.
- அலர்
- - a public scandal.
- நமக்கு ஒழிய
- - to remain with us.
- சென்றரையினும்
- - though talaivar parted from us.
- அவர்க்கே செய்வினை வாய்க்க
- - let the business on which he has gone be finished
- வாயாது
- - without pouring.
- மழைகரந்து ஒளித்த
- - the clouds having concealed themselves.
- கழை திரங்கு அடுக்கத்து
- - in the adjacent hill where bamboos become crumpling.
- ஒண் கேழ் வயப்புலி
- - the strong tiger of bright colour.
- பாய்ந்தென
- - having pounced upon it.
- குவவு அடி வெண் கோட்டு யானை முழக்கு இசை வெரீஇ
- - being frightened by the loud roar of the elephant which has white tusks and plumpy feet.
- கன்று ஒழித்து ஓடிய புன்தலை மடப்பிடி
- - the young female elephant with a tender head which ran leaving its calf.
- கை தலை வைத்த மையல் விதுப்பொடு
- - placing its trunk on the head with the haste born of mental delusion.
- கெடுமகப் பண்டிரின் தேரும்
- - wanders searching for its calf like women who have dropped their children.
- நெடுமர மருங்கின் மலை இறந்தோரே
- - lover who went beyond the mountain which has tall trees growing on its side.
NOTES
The உம் in தோளும் should be aded with தொலை.
உம் should be added to the adverbial participles நலிய and ஒழிய.
சேரலாதன் the full name is imaya varampaṉ netuñcēralātaṉ. (இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன்)
He drove his enemies to the modern Arabian sea and cut their favourite tree of Katampu
and with that he made a muracu;
this is well described in the second decade of patiṟṟuppattu
""பலர் மொழிந்து ஓம்பிய திரள் பூங்கடம்பின், கடியுடை முழு முதல் துமிய ஏஎய், வென்று எறி
முழங்குபணைசெய்த வெல்போர்.... சேரலறத'',
""வயவர்வீழ வாள் அரில் மயக்கி, இடம் கவர் கடும்பின் அரசுதலைபனிப்பக், கடம்பு, முதல் கடிந்த கடுஞ்சின வேந்தே''
""துளங்கு பிசிர் உடைய மாக்கடல் நீக்கிக், கடம்பு அறுத்து இயற்றிய வலம்படு வியன்பணை''
""இருமுந்நீர்த் துருத்தியுள், முரணியோர்தலைச் சென்று, கடம்பு முதல் தடந்தகடுஞ்சின முன்பின்; சேரலாதன்''
""தம் பெயர் போகிய ஒன்னாய் தேய, துளங்கு இருங்குட்டம் தொலைய வேல்இட்டு,
அணங்குடைக், கடப்பின் முழுமுதல் தடிந்து'' ($$l$$l-12-16, 12-1-3, 17-4-5, 20-2-5, 88-4-6);
in akam itself this is mentioned;
""வலம்படு முரசிற் சேரலாதன், முந்நீர் ஓட்டிக் கடம்பு அறுத்து'' (127-3-4);
""மாநீர் வேலிக் கடம்பு றிந்து'' (cilappatikāram, 25-1);
போந்தைக்கண்ணிநின் ஊங்கணோர் மருங்கில், கடற் கடம்பு எறிந்த காவலன் ஆயினும்'' (Do. 28-134-135
இடப்புண்ட பேரிஞ்சி வஞ்சியில் இட்ட, கடப்ப முதுமுரசம் காணீர்'' (irācarāca caḻaṉulā, 87)
The epithet "கஞ்வை தூற்றும் வெவ்வாய்' means that it is their nature to spread scandal.
அம்பல் = is like full blown flower.
தில்= is a clitic signifying desire.