AKAM 343

Tiṇai:
pālai
Author:
maturai marutaniḷanākaṉār.
Translation:
V. M. Subramanya Ayyar (1975) [IFP, unpublished]
Original MS location:
IFP Library [TA LIT-CL 180 (1)(2)(3)]
Original data entry (VYAPTI format):
Ramya (1999-2000, IFP)
Date of last revision:
2005/03/01
Table of contents (by lines):
1-3. The description of the beauty of talaimakaḷ
4-7. The wheels of the cart belonging to salt-sellers spoiling the letter inscribed on the memorial tablets.
8-10. The spoiled letters giving a different meaning to new travellers who look at them.
9-11. The salt-sellers staying under the shade of the yā tree till the heat of the sun decreases.
12-15. The mind wishing to be the counselling companion for those salt-sellers who remove the fatigue of the donkeys which carried the bags of merchandise.
16-19. Talaivaṉ admonishing his mind which parted from talaivi of exquisite beauty and many other excellences.
Colophon(s):
Talaimakaṉ admonished his mind which thought of returning home, and went on his way
Syntactical link:
see below
Difficult words:
see below
Variant readings:
see below
Notes:
see below

TRANSLATION


SYNTACTICAL LINK

என்நெஞ்சே! வாழி(16); பேதையின் பிரிந் நீ(19) கானத்து ஆங்கண்(9) உயர்ந்த ஆள்வினை புரிந்தோய்(15) (ஆயினும் இப்போது) மென்முலை(2) ஆகம் புல்லுதல்(3) பெயர்ந்து நின்று(15) உள்ளினை(16); (இது தகுமா?)


VARIANT READINGS


DIFFICULT WORDS

வாங்கு அமை புரையும்
- resembling the bending bamboo.
வீங்கு இறைப் பணைத்தோள்
- big shoulders which have big joints.
சில் சுணங்கு அணிந்த
- made beautiful by a few yellow spots.
பல்பூண்மென்முலை
- soft breasts wearing many ornaments.
நல் எழில் ஆகம் புல்லுதல் நயந்து
- desirous of embracing the body of spotless beauty.
மரம் கோள் உமண்மகன் பெயரும் பருதி
- the rotating wheels of the carts of salt-sellers.
புன் தலை சிதைத்த
- spoiled by the dim rim.
வன்தலை நடுகல்
- of the memorial tablets, set up in the strong rocks.
கண்ணிவாடிய மண்ணாமருங்குல்
- having faded chaplets and sides not bathed.
கூர் உளி குயின்ற கோடு மாய் எழுத்து
- the letters which were inscribed by the sharp chisel and whose lines were worn out
அ ஆறுசெல் வம்பலர் வேறு பயன் படுக்கும்
- is understood by the new people who pass that way as having a different meaning.
கண்பொரி கவலைய கானத்து ஆங்கண்
- in that forest having places of parching heat and branching ways.
நனந்தலை யாஅத்து அம் தளிர்ப் பெருஞ்சினை இல் போல் நீழல்
- in the shade of the big branches having beautiful tender leaves of the yā tree in that expansive area, which is like staying inside a house.
செல் வெயில் ஒழிமார்
- waiting till the heat in which they travelled ceases.
நெடுஞ்செவிக் குறுங்கால் கழுதை எற்றை
- the male donkeys of long ears and short legs.
புறம் நிறை பண்டத்துப் பொறை அசாஅக் களைந்த
- who removed the fatigue caused by carrying the weight of heavy merchandise on their back.
பெயர்பு அடை கொள்ளார்க்கு
- who did not again start on their journey.
உயவுத் துணையாகி
- having become their counselling guide.
உயர்ந்த ஆள் வினை புரிந்தோய்
- you desired exalted manly effort; (though it was like that before; now).
பெயர்ந்து
- having returned.
உள்ளினை
- you thought of giving up the effort. (is it proper ?)
கள்ளின் மகிழின் மகிழ்ந்த
- who is the cause for rejocing like the intoxication of liquor
அரிமதர் மழைக்கண்
- cool, self-conceiting eyes on which red lines are spreading
சில் மொழிப் பொலிந்த துவர் வாய்
- lips resembling shining coral, and speaking very few words.
பல் மாண் பேதையின் பிரிந்த நீ
- you who parted from the lady of many excellences.

NOTES

மரம் - here means the cart made of wood just as that word means ship; this can be understood from the following quotations; ""பெருங்கடன் நீந்திய மரம் வலியுறுக்கும்'' (patiṟṟupattu, 76-4); மரத்தாரிம், மாணாக் குடிப்பிறந்தார்'' (mālaṭiyār, 145); ""இல்லை, மரம்போக்கிக் கூலி கொண்டார்'' (paḻamoḻi, 60)

பருதி - the wheel of cart.

பெயர் படை - should be split into பெயர்பு அடை; பெயர்பு - is used in the sense of a verbal noun; it is not an adverbial participle; cf. ""மனம் கவல்பு இன்றி மாழாந்து எழுந்து'' (porunarāṟṟuppaṭai, 95)

For the variant reading படைகோளாளர்க்கு - the meaning is the salt-sellers who are armed with weapons for defending themselves from highway robbers; ""சாத்தரும் வீரராயிப்ப ரென்று வயவரென்றாள்'' (akam, 89-13, old gloss).

The description of talaivi's beauty in ll 1-3 indicates that talaivaṉ's mind was irresolute when it thought of talaivi's beauty.

Donkeys were used as beasts of burden; this can be understood from the following quotation ""மரியற், புணர்ப் பொறை தாங்கிய வடு ஆழ் நோன்புறத்து அணர்ச் செலிக் கழுதைச் சாத்தொடு வழங்கும்'' (perumpāṇāṟṟuppaṭai, 78-80).

Talaivaṉ rebuked his mind by saying, "You parted from talaivi to make her suffer without any counselling companion; you took upon yourself a great effort by becoming the counselling guide of the salt-sellers who travel in the curam but now, what is the reason for you to think about talaivi and trying to return ?"