AKAM 289
- Tiṇai:
- pālai
- Author:
- eyiṉantai makaṉ iḷaṅkīraṉār
- Translation::
- V. M. Subramanya Ayyar (1975) [IFP, unpublished]
- Original MS location:
- IFP Library [TA LIT-CL 180 (1)(2)(3)]
- Original data entry (VYAPTI format):
- Ramya (1999-2000, IFP)
- HTML conversion, text revising & editing:
-
- Date of last revision:
- 2004/09/18
- Table of contents (by lines):
- 1-5 The description of the desert in which talaivaṉ is staying
- 6-8 talaivi's excessive love towards talaivaṉ.
- 9-11 talaivi counting the days of separation, and marking them on the wall and shedding tears
- 12-14 talaivi staying on the mattress in the bed, with mental delusion and feeling weak.
- 15-17 talaivi listening to the sound made by lizard and praying to god for good news of talaivaṉ's return,
and engaged in a strife against the evening.
-
-
- Colophon(s):
- Talaimakaṉ who was going (in the desert), having parted from talaimakal spoke to his mind.
- Syntactical link:
- see below
- Difficult words:
- see below
- Variant readings:
- see below
- Notes::
- see below
- :
-
TRANSLATION
- Our beautiful and artless talaivi who will suffer (8)
- if we loosen the tying hands in soft but tight embrace (7)
- and slip off (8)
- even for a short while (7),
- is always undergoing pain without measure, with a distressed mind (6)
- thinking of us who has come here having decided in mind about acquiring wealth
and staying in the ways where trees are tall and have grown transverse in the desert region (4).
- There the new travellers add the flowers of the wild jasmine which has grown thickly
and which has climbed up and spread on the high heap of stones (2)
- with which the dead bodies of the travellers are covered (2)
- who were killed by the arrows which were tightly fixed and discharged from the bow (1),
- to the early morning offering to hero-stones of tall stature (3).
- She will be looking at the strong wall (10)
- where she has counted the day of separation daily on account of her loneliness
due to our living in a distant place (9).
- She wil be shedding tears with spark on the breasts that are just budding
and fly off like the pearls dropping from a string becoming loose (11).
- She is staying in the mattress which is stuffed iwth very soft feathers of the swan (13)
- in the bed which is fit for sleeping and is sitting there having lost all her strength,
on account of mental delusion (14).
- She will be praying to god every time the lizard of splitting mouth
makes a sound, shivering, and uttering, "Please announce good news" (15)
- Will she be engaged in a strife against the evening which has lost all its splendour ? (17)
SYNTACTICAL LINK
நெகிழய மென்பிணி வீங்கிய கை சிறிது(7) அவிழினும் உயவும் ஆய் மடத்தகுவி(8)
மரன் ஓங்கு இயவின்(4) வந்து வினை வலித்த நம் வயின, என்றும் வருந்தல் ஆனாது(6),
சேண் உறை புலம்பின் நாள்முறை இழைத்த(9) சுவர் நோக்கிநினைந்து(10) கண்பனி(10)
ழெறிப்பச்(11) சேக்கை(12) அணைசேர்பு அசைஇ(13) மதன் அழி இருக்கையள்(14)
பல்லிபடு தொறும் பரவி(15) நடுங்கி(16) மாலையொடு பொரும் கொல்(17)?
VARIANT READINGS
DIFFICULT WORDS
- ஏறட்ட
- - fixed; which was placed.
- பதுக்கு
- - heap of stones.
- இவர்ந்த
- - having climbed up and spread over.
- ததர் கொடி அதிரல்
- - thickly grown creeper of wild jasmine.
- நெடு நிலை நடுகல்
- - hero-stones of tall stature.
- நாட் பலிக் கூட்டும்
- - which is offered in the pūja of early morning.
- விலங்கிய
- - which is transverse.
- இயவின்
- - in the way.
- வினை வலித்த
- - decided to acquire wealth.
- தெருமரல் உள்ளமொடு வருந்தல் ஆனாது
- - unceasingly suffering from distressed mind.
- மென் பிணி வீங்கிய கை
- - hands which have tied tightly but softly.
- நெகிழா அவிழினும்
- - if they slip off and loosen.
- உயவும்
- - suffering.
- ஆய் மடத் தகுவி
- - our talaivi who is beautiful and suitable.
- சேண் உறை புலம்பின்
- - on account of residing lonely as we are far away.
- நாள் முறை இழைத்த திண் சுவர் நோக்கி
- - looking at the strong wall where she has marked daily the days of separation
in their order by drawing lines, thinking she is not able to live with us.
- கண்பனி
- - tears.
- நெகிழ் நூல் முத்தின்
- - like the pearls that become loose and drop from the thread.
- முகிழ் முலைத் தெறிப்ப
- - to spark on the breasts that are just budding, and fly off.
- மை அற விரிந்த படை அமை சேக்கை
- - in the bed which has been spread, out for sleeping, without any fault.
- ஐமென் தூவி அணை சேர்பு அசைஇ
- - in the mattress into which the soft and beautiful feathers of the swan are stuffed in
- மையல் கொண்ட மதன் அழி இருக்கையள்
- - she is sitting without any strength because of mental delusion.
- பகுவாய்ப் பல்லி
- - the lizard with a splitting mouth.
- படுதொறும் பரவி
- - praying to god every time it makes a sound.
- நல்ல கூறு என
- - requesting it "you tell good news".
- நடுங்கி
- - having shivered.
- புல்லென் மாலையொடு பொரும் கொல்
- - will she strive against the evening that has lost its splendour ?
NOTES
பதுக்கு
(a rare form; heap of stones under which the dead bodies of travellers killed by robbers and hunters are buried
this is mentioned in Kuṟuntokai and naṟṟinai also;
""அருஞ்சுரத்து, உலந்த வம்பலர் உவல் இடு பதுக்கை'',
""அவ்விளிம்பு உரீஇய கொடுஞ்சிலை மறவர், வைவார் வாளி விறற்பகை பேணார்,
மாறு நின்று இறந்த ஆறுசெலவம்பலர், உவல் இடு பதுக்கை ஊரின் தோன்றும்'' (குறுந்தொகை, 77-2-3, 297-1-4);
""இலைமாண் பகழிச் சிலை மாண் இரீஇய, அன்பு இல் ஆடவல் அலைத்தலின்
பலருடன், வம்பலர் தொலைந்த அஞ்சுவரு கவலை'' (நற்றிணை 352-1-3).
this word has another form பதுக்கை which is more used in caṅkam literature. There are other references in akam itself;
""உவலிடு பதுக்கை ஆள் உகு பறந்தலை'',
""வெள் நுனை அம்பின் விசையிட வீழ்ந்தோர் எண்ணு வரம்பு அறியா உவல் இடு பதுக்கை'',
""செருபேட்ச்சிலைக்கும் செங்கண் ஆடவர், வில்இட வீழ்ந்தோர் பதுக்கை'',
""கொடுமரம் பிடித்த கோடாவன் கண், வடிநவில் அம்பின் ஏவல்
ஆடவர், ஆள் அழித்து உயர்த்த அஞ்சு வரு பதுக்கை'',
கொடுவிற் கானவர் கணையிடத் தொலைந்தோர், படுகளத்து
உயர்த்த மயிர்த்தலைப் பதுக்கை'' (அகம். 97-14, 109-7-8, 157-4-5, 215-9-11, 231-5-6).
The travellers add the flowers of wild jasmine to the early morning offering.
Talaivi marking the days of separation one after another by drawing lines on the wall is mentioned in akam and Kuṟuntokai.
""நாள் இழை நெடுஞ்சுவர் நோக்கி நோயுழந்து, ஆழல் வாழி தோழி'' (அகம்: 61-4-5);
""ஆய்கோடிட்டுச், சுவர் வாய் பற்றும் நின் படர் சேண் நீங்க'' (குறுந்தொகை, 358-2/3);
""அவர் சென்ற நாளொற்றித் தேய்ந்த விரல்'' (குறள். 1261);
""மெல்விரலின் நாள் வைத்து நம் குற்றம் எண்ணும் கொல்'' (நாலடியார், 394);
This custom still exists in some remote villages when people mark on the wall
the quantity of milk, curd and other things they buy daily.
That talaivi is seated on the mattress in the bed having lost all her strength
hints that she is spending sleepless nights. By நல்ல is meant the good news of talaivaṉ's return.
Evening is the time which gives most pain to separated people;
therefore talaivaṉ said that talaivi would be engaged in a strife against the evening.
This idea is best expressed in Kuṟal;
""மாலையோ அல்லை; மணந்தார் உயிர் உண்ணும், வேலைநீ வாழி பொழுது''
""காலை அரும்பிப் பகல் எல்லாம் போதாகி, மாலை மலரும் இந் நோய்'' (குறள்.1221, 1227).